Μια Ναυτική Ιστορία θα σας πω! ~1913

 Εν Χίω

Ονομάζομαι Γεώργιος Ν. Ποντικός, είμαι κάτοικος Οινουσσών Χίου, είμαι πλοίαρχος του υπό Οθωμανικής Σημαίας ελλιμενισμένου ιστιοφόρου ''Παναγία Ακαθίστου'' και θα σας πω μια ιστορία. 

Με βάση το εν Σμύρνη εκδιδόμενο ναυλοσύμφωνο της 4ης Νοεμβρίου του 1913 εφόρτωσα εν Σελευκεία βαλανίδια κλειστά και ανοιχτά προς μεταφορά και παράδοση στον εν Σμύρνη έμπορο Παντελή Δ. Κασσάπογλου.

Στις 12 Δεκεμβρίου λοιπόν, απέπλευσα δια τον προορισμό μου, όμως κατά τον πλουν πέσαμε σε σφοδρή τρικυμία κι έσπασε και χάθηκε το πηδάλιο, και το πλοίο έγινε έρμαιο των κυμάτων! Επί πέντε μέρες με το πλήρωμα, παλεύαμε στη θάλασσα να διασώσουμε το πλοίο και το φορτίο και έτσι κάναμε μια προσπάθεια να φτιάξουμε πηδάλιο από τη μαΐστρα του σκάφους χωρίς επιτυχία δυστυχώς.

Για καλή μας τύχη στις 18 Δεκεμβρίου εμφανίστηκε το υπό Οθωμανικής Σημαίας ατμόπλοιο ''Δέσποινα Αϊβατζόγλου'' και επιχείρησε να μας ρυμουλκήσει. Μετά από μια ώρα προσπάθειας, αναγκαστήκαμε το πλήρωμα μου κι εγώ να εγκαταλείψουμε το πλοίο.

Στη συνέχεια λοιπόν, έμαθα πως η ''Παναγία Ακαθίστου'', το πλοίο μου δηλαδή, ρυμουλκήθηκε την επόμενη ημέρα από τον πλοίαρχο Κών/νο Ζεντεφίλη με το υπό Ρουμανικής Σημαίας ατμόπλοιο ''Πριγκίπισσα Ελεάνα'' και παραδόθηκε στις Ιταλικές αρχές στη Ρόδο.Στις 2 Ιανουαρίου του νέου έτους, δηλαδή το 1914, ο Ιταλός Λιμενάρχης εκεί, έκανε αυτοψία στο πλοίο, το σφράγισε και το έστειλε ρυμουλκούμενο από το Ιταλικό αντιτορπιλικό ''Άτλαντα'' στη Σύμη.

ΚΑΙ ΔΕ ΘΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕΤΕ! Κατά την είσοδο στο λιμάνι της Σύμης το ρυμουλκούμενο πλοίο μου προσέκρουσε σε ύφαλο, με αποτέλεσμα να προκληθούν ζημιές στα ύφαλα της πλώρης!!

Ο Ιταλός Λιμενάρχης Ρόδου αποφάσισε το πλοίο μου να κρατηθεί στη Σύμη έως ότου γίνει διακανονισμός μεταξύ των πλοιοκτητών και του διασώστη του πλοίου, Κών/νου Ζεντεφίλλη για την αποπληρωμή των σώστρων και εν τω μεταξύ, ο παραλήπτης του φορτίου που μετέφερα, ο Παντελής Κασσάπογλου, με συμβολαιογραφική πράξη δήλωσε ότι παραιτείται παντός δικαιώματός του επί του φορτίου του στο πλοίο.

Μη σας τα πολυλογώ, τα γενόμενα έξοδα της γενικής αβαρίας όλης αυτής της περιπέτειας του πλοίου κόστισε 51.154,92 χρυσά φράγκα. Αιτήθηκα το Σεπτέμβριο του 1914 λοιπόν, στο Πρωτοδικείο της Χίου ορισμό πραγματογνωμόνων κανονιστών προς εκτίμηση των διαφόρων ζημιών και απωλειών και διακανονισμό της γενικής αβαρίας του ιστιοφόρου πλοίου μου.

Πράγματι και ορίστηκαν το 1918... όμως η συνέχεια της ιστορίας μου χάθηκε στα κύματα της θάλασσας και στη πάροδο του χρόνου... 100 και χρόνια μετά, ίσως να περιμένει έναν σύγχρονο ερευνητή να την αποκαλύψει!

~Το κείμενο είναι εμπνευσμένο από δικαστικό έγγραφο αίτησης του Πλοιάρχου Γ.Ν. Ποντικού προς το Πρωτοδικείο Χίου το 1914 και καθώς σε αυτό περιγράφεται μια εντυπωσιακή ιστορία με φοβερή σειρά γεγονότων, θεωρήσαμε πως του άρμοζε να αναδειχθεί και να ειπωθεί!